Leki dla dzieci

  • "Leki bez recepty</br>dla dzieci"</br>drugie wydanie</br>bestselerowej książki</br>dr n. med. Krzysztofa</br>Piwowarczyka</br>mgr farm. Ilony Ślugaj</br>pod redakcją naukową</br>prof. dr hab. med.</br>Teresa Jackowska.

    "Leki bez recepty
    dla dzieci"
    drugie wydanie
    bestselerowej książki
    dr n. med. Krzysztofa
    Piwowarczyka
    mgr farm. Ilony Ślugaj
    pod redakcją naukową
    prof. dr hab. med.
    Teresa Jackowska.

Leki bez recepty umożliwiają samodzielne leczenie w powszechnych dolegliwościach, takich jak ból, gorączka, przeziębienie lub zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Leki te stosujemy tylko wtedy, kiedy jest to konieczne i gdy wiemy jaką chorobę chcemy zwalczyć lub jaki objaw chcemy złagodzić (np. wysoką gorączkę, kaszel). Nie podejmujmy się samodzielnego leczenia lekami  bez recepty bez uprzedniej konsultacji z lekarzem u noworodka i niemowlęcia, oraz gdy objawy występują po raz pierwszy i nie masz jeszcze doświadczenia w postępowaniu z nimi. Zachowaj szczególną ostrożność u dzieci upośledzonych i niepełnosprawnych.

Dziecko to nie mały dorosły
Należy pamiętać, że leki dla dzieci nie są tylko mniejszymi dawkami leków dla dorosłych i nie można podać dziecku części tabletki, którą wzięło się samemu. Dziecko ma inną przemianę materii (metabolizm) niż dorosły. Niektórych leków bez recepty, nawet powszechnie stosowanych u dorosłych, nie wolno stosować u dzieci. Najbardziej niebezpiecznym powszechnym lekiem jest kwas acetylosalicylowy (np. Aspiryna, Polopiryna) stosowany w bólach i przeziębieniach, zabroniony u dzieci do 12. roku życia (a według niektórych opracowań nawet do 16. roku życia). Może on być przyczyną bardzo groźnego toksycznego uszkodzenia wątroby u dzieci, z ciężkimi objawami neurologicznymi (zespół Reye’a). Inna substancja – metamizol (Pyralgina) – stosowana u dorosłych w zwalczaniu bólu i gorączki nie powinna być stosowana samodzielnie u dzieci ze względu na działania niepożądane, które mogą dotyczyć szpiku kostnego. O ewentualnym, wyjątkowym zastosowaniu jej u dziecka decyduje lekarz.

Decydując się na podanie dziecku leku bez recepty, trzeba być świadomym, jaki cel chcemy osiągnąć, np. obniżenie gorączki lub złagodzenie kaszlu. Musimy być pewni naszego rozpoznania, np. przeziębienie, którego objawy już znamy: stan podgorączkowy, katar, kaszel. Nie wolno podawać leków samodzielnie, gdy nie wiemy co dziecku jest a z objawami tej choroby spotykamy się po raz pierwszy. Należy wtedy zasięgnąć porady lekarza. Nie można podawać leków „na wszelki wypadek”.

Czytaj zawsze ulotki leków
Do każdego opakowania leku dołączona jest informacja o  jego działaniu, wskazaniach, przeciwwskazaniach, działaniach niepożądanych, a szczególnie o dawkowaniu, która stanowi jego oficjalną instrukcję stosowania, z której koniecznie trzeba korzystać i czytać ulotkę w całości, a szczególnie zapoznać się z informacją o możliwości zastosowania leku u dzieci. W ulotce określone jest dawkowanie leku w różnych grupach wiekowych (jeśli lek nie jest przeznaczony dla dzieci, w ulotce nie ma podanego sposobu dawkowania u dzieci).

Bardzo ważne - naucz się rozpoznawać substancje czynne leków
Każdy lek składa się z substancji czynnych, które warunkują jego działanie oraz z substancji pomocniczych, tworzących postać leku (np. tabletka, syrop, czopek) oraz nadających smak i kolor.
Różne firmy farmaceutyczne produkują leki oparte o tę samą substancję czynną pod różnymi nazwami. Należy nauczyć się odczytywać nazwy substancji czynnych przed podaniem więcej niż jednego leku, w celu uniknięcia przedawkowania tej samej substancji czynnej. Nazwa międzynarodowa substancji czynnej jest zawsze napisana drobną czcionką pod nazwą handlową leku. W żadnym przypadku nie można stosować dwóch leków będących tą samą substancją czynną, ponieważ prowadzi to do przedawkowania. 

Jak podawać leki dziecku? Zasady bezpiecznego przyjmowania leków i obchodzenia się z lekami...

Więcej w serwisie www.lekidladzieci24.pl 

Script logo